خانه » مقالات » کلاسداری و اردو داری » طرح درس برترین هدیه (ابتدایی)

طرح درس برترین هدیه (ابتدایی)

بسم الله الرحمن الرحیم

سخن بگویم به احترامش                  آغاز  گردد  به  ذکر  نامش

بچه‌ها سلام! حال شما خوب است؟ می‌خواهم با یک دعا و آمین بلند شما، درس را شروع کنم. آماده آمین گفتن هستید.

«خدایا! به احترام خوبانت، فرج خوب‌ترین انسان روی کره زمین را برسان».

چند نفر از شما دعا کنند تا آمین بگوییم، چه کسانی حاضرند که دعا کنند؟{۱۶۵}

 

آفرین به دوستان خوبتان که دعاهای خوبی کردند. همان شش نفری که دعا کردند برای انجام مسابقه تشریف بیاورند. مسابقه از سه گروه دونفره تشکیل می‌شود. پس شما شش نفر، دو به دو، سه گروه تشکیل دهید.{۱۶۶}

مسابقه‌ بین این سه گروه، در چهار مرحله انجام می‌شود که در هر مرحله مسابقه، تمامی گروه‌ها شرکت می‌کنند. اگر در هر مرحله، گروهی نتوانست پاسخ صحیح بدهد ما پاسخ آن سؤال را از سایر دانش‌آموزان می‌پرسیم، نه از دو گروه دیگر شرکت‌کننده در مسابقه. پس شما هم که در مسابقه شرکت نکرده‌اید با دقت به سوال‌های هر مرحله از مسابقه گوش کنید.

 

مرحله اول مسابقه

در این مرحله، از هر گروه دو سؤال پرسیده می‌شود. این دو سوال روی برگه کاغذی نوشته شده است. به هر گروه یک برگه سؤال که در آن فقط دو سؤال نوشته شده است، میدهم که در مجموع از همه‌ گروه‌ها در این مرحله شش سؤال پرسیده خواهد شد. هر گروه بعد از گرفتن برگه سوال خود فقط دو دقیقه فرصت دارد تا به دو سوال خود پاسخ دهد.{۱۶۷}

من سوال‌های گروه‌ها را نمی‌خوانم. گروه‌ها هم پس از پایان دو دقیقه، پاسخ سوال‌های خود را بیان نمی‌کنند و برگه سوال‌ها را پیش خودشان نگه می‌دارند تا در مرحله دوم مسابقه به وسیله پاسخ‌های مرحله اول، رمز را به دست آورند تا برنده مرحله دوم مسابقه شوند.

 

پرسش‌های گروه اوّل

 

۱ ـ با گزینه صحیح جای خالی را پر کنید.

هیچ پدری هدیه‌ای بهتر از ………………………به فرزندش نمی‌دهد.{۱۶۸}

الف. ادب                       ب. ارث

 

۲ ـ با به هم وصل کردن حروف درهم و درست کردن کلمه مناسب، جای خالی جمله زیر را پر کنید؟ (ح ا س ن ا)

انسان بزرگوار و محترم کسی است که بدی دیگران را با ……………… پاسخ دهد.{۱۶۹}

 

پرسش‌های گروه دوم

 

۳ ـ جای خالی را با انتخاب گزینه صحیح پر کنید.

کسی که وارد مجلس و مکانی می‌شود، دچار نوعی سردرگمی و سرگشتگی است. پس با خوش‌آمدگویی از او ………………………….. .{۱۷۰}

الف) انتقام گیرید               ب) استقبال کنید

 

۴ ـ با به هم وصل کردن حروف درهم و تشکیل کلمه مناسب، جای خالی جمله زیر را پر کنید؟ (هـ ت ب ر ی ن)

اگر کسی به شما هدیه داد از او بپذیرید و قبول کنید و بدانید که ………………… هدیه، عطر است؛ هم سبک‌ترین و هم خوشبوترین است.{۱۷۱}

 

پرسش‌های گروه سوم

 

۵ ـ پاسخ سؤال زیر را با انتخاب گزینه صحیح مشخص کنید.

 

کدام سرزمین است که به احترام محلّ شهادت و قبر مطهّر یکی از امامان معصوم در آن سرزمین، استفاده از خاک آن‌جا برای مهر نماز ثواب دارد؟

الف) سامرا                      ب) کربلا

 

۶ ـ پاسخ سؤال زیر را با وصل کردن حروف درهم و تشکیل کلمه مناسب، مشخص کنید. (ت م ق س م ی)

در آیه پنجم سوره حمد، از خداوند متعال می‌خواهیم تا ما را به آن راه هدایت کند، آن چه راهی است؟

 

فرصت دو دقیقه‌ای گروه‌ها تمام شد.{۱۷۲} از هر سه گروه متشکریم. ببینم کدام گروه جواب صحیح به سوال‌ها را داده است.

ابتدا هر گروه، یک سؤال از دو سوال خود را می‌خواند و جواب می‌دهد. گروه اوّل سوال اوّل خود را بلند و واضح برای همه بچه‌ها بخواند و جواب صحیح خود را هم بگوید. احسنت، همان‌طور که پیامبر اکرم(ص) فرموده است «ادب بهترین هدیه پدر به فرزندش است.» حالا من حرف اوّل جواب اولین سؤال را (ادب) روی خط شماره یک تابلو می‌نویسم. نوبت گروه دوم است که سوال سوم را برایمان بخواند و جواب دهد. آفرین، پیامبر فرموده است از او «استقبال» کنید نه انتقام بگیرید. من حرف سومِ جواب سوم را (استقبال) روی خط شماره سه می‌نویسم. نوبت گروه سوم است تا سؤال اوّل خود، یعنی پنجمین سوال را برایمان بخواند. درست جواب دادند. آن سرزمین «کربلا» است. حرف پنجم کربلا را روی خط پنجم می‌نویسم. حالا نوبت سوال دوم گروه‌هاست، یعنی سوال‌های دوم و چهارم و ششم. پس سوال و جواب گروه اول را می‌شنویم. آفرین، جواب سوال دوم، «احسان» بود. حرف دوم آن را روی خط شماره دوم می‌نویسم. جواب سوال چهارم هم کلمه «بهترین» است که حرف چهارم آن را روی خط چهارم می‌نویسم. جواب سوال آخر هم «مستقیم» است که حرف آخر آن را روی خط آخر تابلو می‌نویسم. بله، همان‌طور که بعضی‌ها زودتر گفته بودند کلمه مورد نظر ما «احترام» بود که با جواب دادن به سؤال‌ها مشخص شد. گروه‌هایی که به هر دو سؤال خود پاسخ صحیح دادند، ده امتیاز می‌گیرند. هر سؤال پنج امتیاز دارد.

 

مرحله اوّل تمام شد. امّا سه مرحله دیگر مانده است که تمامی پرسش‌ها در مراحل بعدی درباره «احترام» است. کسی که زودتر از بقیه کلمه احترام را حدس زد آن را معنا کند.

آفرین، احترام به معنای بزرگ و گرامی داشتن و عزیز شمردن است. حالا که معنای احترام را همگی فهمیدیم، وارد مرحله دوم مسابقه می‌شویم.

 

مرحله دوم مسابقه

در این مرحله به هریک از سه گروه، یک کارت می‌دهم که روی آن دو کلمه نوشته شده است. بعد سؤالی را که مربوط به احترام گذاشتن است از گروه‌ها می‌پرسم. گروه‌ها باید با توجه به نوشته روی کارت خود پاسخ دهند. امّا سوال این است:

ما باید به برخی افراد یا انسان‌ها احترام بگذاریم و احترام ما برای بزرگی آن‌ها است، امّا بزرگی و عظمت آن‌ها براساس نوشته روی کارت‌ها فرق می‌کند. به طور نمونه براساس کارت ، علم آن‌ها از ما بزرگ‌تر و بیش‌تر است. آنان چه کسانی هستند؟ هر گروه باید به دو مورد از افرادی که بزرگی آن‌ها براساس

نوشته روی کارت آن‌ها است، اشاره کنند.{۱۷۳} هر گروه جواب صحیح و کامل بدهد، پنج امتیاز می‌گیرد.{۱۷۴}

ابتدا از گروهی که کارت را در اختیار دارد، شروع می‌کنیم. از آن‌ها می‌پرسیم چه افرادی هستند که احترام آن‌ها برای بزرگی و زیادی سن و سال آن‌ها است. آفرین، پیرمردها و پیرزن‌ها. همان‌طور که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرموده است: «هرکس فضیلت و ارزش پیرمرد و پیرزن‌ها را بداند و بشناسد و آن‌ها را برای زیادی سن و سال آنان احترام کند، خداوند او را از ترس و وحشت روز قیامت دور می‌کند.»{۱۷۵} دیگر چه کسانی؟ احسنت، خواهر و برادر بزرگترمان و دوست و رفیقی که از ما بزرگ‌ترند.

 

حالا نوبت گروهی است که کارت را دارند. به چه کسانی جهت علم و دانش باید احترام گذاریم؟ بله، معلم یا استاد، احترامش واجب است. آن‌قدر احترام به آنان اهمیت دارد که حضرت علی(علیه السلام) درباره آن به ما فرموده است: «در برابر معلم و استاد خود از جا بلند شو، اگرچه تو فرمانروا و امیر باشی.»{۱۷۶}

همین‌طور عالم و دانشمند احترامش واجب است و برای احترام به او حضرت علی(علیه السلام) فرموده است: «هرکه دانشمندی را احترام کند، پروردگارش را احترام کرده است.»{۱۷۷}

 

گروه آخر بگویند چه افرادی به جهت بزرگی آن‌ها، احترامشان واجب و لازم است؟

چه کسی در این عالم جایگاه و مقام او از همه برتر و بالاتر است؟ بله، الله اکبر؛ خداوند متعال و بزرگ از همه برتر و بالاتر است و احترام او به هر طریقی واجب است. آفرین، پیامبران و امامان معصوم(علیهم السلام)؛ در زمان حیات و حتی وقتی که در میان ما نیستند آن‌ها احترامشان برای جایگاه و مقامشان نزد خداوند لازم است. چه کسانی جایگاه و رتبه و مقام آن‌ها نزد خداوند زیاد است؟

می‌توان به رهبر و حاکم عادل و نیز حافظ قرآن اشاره کرد که پیامبر هم احترام به آن‌ها را از بزرگداشت و احترام به خداوند دانسته است.{۱۷۸}

 

علاوه بر پدر و مادر که شما اشاره کردید، می‌توان به پدر و مادر شهید هم اشاره کرد. از افراد دیگری هم که نزد خداوند دارای جایگاه و مقام ویژه هستند، می‌توان به همسایه و یتیم نیز اشاره کرد.{۱۷۹} مهمان هم که حبیب و دوست خداوند لقب گرفته است و احترامش واجب است.{۱۸۰}

 

یکی از کسانی که امامان ما به یاد داده‌اند تا احترامش را حفظ کنیم، خودمان هستیم. یعنی هر کسی باید ارزش خودش را بشناسد و به خود بی‌احترامی و اهانت نکند تا دیگران نیز به او احترام بگذارند و بگویند او انسانی است که امیدواریم کارهای خوب و پر خیر و برکتی انجام دهد.{۱۸۱} نه این‌که با اهانت او به خودش و بی‌احترامی و ارزش قایل نبودن برای خودش دیگران هم از شرّ و بدی او احساس امنیت و آرامش نکنند.{۱۸۲} زیرا وقتی مردم ببینند او برای خودش احترام قایل نیست چطور می‌تواند برای دیگران ارزش و احترام قایل باشد و امید کار خوب و مفید از او داشته باشند. بلکه برعکس، احساس ناامنی و انجام کارهای بد و منفی را از او خواهند داشت.

 

مرحله سوم مسابقه

در این مرحله هر گروه باید یک نمایش درباره احترام اجرا نماید. من یکی از موارد احترام گذاشتن را به هر گروه می‌گویم. آن گروه به صورت دونفره شیوه و روش احترام را به صورت عملی برایمان به نمایش درمی‌آورند. هر گروه مثال زیبا و جالبی را انتخاب کند و خوب اجرا نماید، پنج امتیاز می‌گیرد.

 

موضوع گروه اول، احترام گذاشتن به پدر و مادر است. شما باید یک نمونه عملی از احترام به پدر یا مادر را نمایش دهید. آفرین به گروه اول، حالا نوبت گروه دوم است. موضوع آن‌ها احترام به معلم و استاد است.

از گروه دوم هم تشکر می‌کنیم. امّا موضوع گروه سوم، احترام به مهمان است که الان برایمان اجرا می‌کنند.

خیلی خوب بود. از هر سه گروه ممنونیم. در مورد احترام به مهمان این را هم بگویم که روزی پیامبر(صلی الله علیه و آله) بر بالشی تکیه زده بود. سلمان وارد شد. حضرت بالش خود را به او داد و فرمود: «ای سلمان! هیچ مسلمانی نیست که به دیدار برادر مسلمانش برود و میزبان برای احترامش بالش گذارد، مگر این‌که خداوند او را (میزبان را) بیامرزد.»{۱۸۳}

 

مرحله چهارم مسابقه

در مرحله چهارم مسابقه، هر گروه باید به یک مورد از اشیا و چیزهایی غیر از انسان اشاره کند که ما باید به آن‌ها احترام بگذاریم. برای این‌که هر گروه بتواند به آن موارد اشاره کند، من درباره یک مورد از آن‌ها توضیحاتی می‌دهم تا گروه‌ها به موارد دیگر اشاره کنند. یکی از چیزهایی که ما به آن احترام می‌گذاریم، حرم مطهر امامان معصوم(علیهم السلام) به ویژه ضریح و قبر مطهر آنها است و هر شیء و چیز دیگری که مربوط و منسوب به امامان(علیهم السلام) ما باشد، برایمان مورد احترام است، مثل منزل آن‌ها، منبر آن‌ها، مسجد آن‌ها و… . پس تمامی این اشیا خودشان به تنهایی مورد احترام ما نیستند، ولی چون با امامان(علیهم السلام) ما نسبت دارند، برایمان قابل احترام و ارزش هستند. حالا هر گروه به یک مورد از این موارد که به بزرگان منسوب و مربوط می‌شوند، اشاره کنند. ابتدا گروهی که کم‌ترین امتیاز را دارد، به یک مورد اشاره کند و اگر امتیازها یکسان بود به ترتیب شماره گروه‌ها شروع می‌کنیم.{۱۸۴} در انتها بقیه دانش‌آموزان به مواردی که به ذهنشان رسیده است و گروه‌ها به آن اشاره نکرده‌اند، اشاره کنند.

مسابقه در این‌جا به پایان می‌رسد. حالا امتیاز گروه‌ها را بررسی می‌کنیم و از همه گروه‌ها متشکریم به ویژه از گروه برتر مسابقه که با دقت بیش‌تری امتیاز بیش‌تری به دست آورد. امیدوارم همیشه در پناه آقا امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) موفق باشید. از همه بچه‌ها می‌خواهم برای سلامتی خودشان به ویژه گروه برتر و نیز سلامتی آقا امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) صلوات بلندی بفرستند.{۱۸۵}

 

حالا که مسابقه تمام شد و بچه‌های هر گروه سرجای خودشان نشستند، می‌خواهم برایتان داستان «مهمان علی(علیه السلام)» را تعریف کنم. خوب به این داستان توجه کنید. چون بعد از آن می‌خواهم بدانم چه کسی می‌تواند هم از این داستان نتیجه‌گیری کند و هم می‌تواند بگوید در «داستان مهمان علی(علیه السلام)» چند بار کلمه «مهمان» تکرار شده بود. همچنین بعد از گفتن تعداد صحیح تکرار کلمه «مهمان» در «داستان مهمان علی(علیه السلام)» نتیجه‌گیری از داستان هم بکند.

 

مردی با پسرش، مهمان حضرت علی(علیه السلام) شدند. حضرت علی(علیه السلام) با اکرام و احترام زیاد دو مهمان خود را بالای اتاق نشاند و خودامام(علیه السلام) روبه‌روی آنها نشست. بعد از مدتی موقع غذا رسید. حضرت(علیه السلام) غذا آورد و مهمان‌ها غذا خوردند. بعد از غذا، قنبر، غلام معروف حضرت علی(علیه السلام) طشت و پارچ آبی برای شستن دست و حوله‌ای برای خشک کردن دست مهمان‌ها آورد. همین که خواست روی دست‌های مهمان آب بریزد، حضرت علی(علیه السلام) آن‌ها را از دست قنبر گرفت تا خودش دست مهمان را بشوید. مهمان دست خود را عقب کشید و گفت: «ای امیرالمؤمنین(علیه السلام)! مگر چنین چیزی ممکن است که خداوند ببیند من دست‌هایم را گرفته باشم و شما آب روی دست‌های من بریزید.» حضرت علی(علیه السلام) فرمود: «هیچ اشکالی ندارد. بنشین و دست‌هایت را بشوی تا خداوند ببیند برادرت، خودش را برتر از تو نمی‌داند و بین تو و خودش فرق نمی‌گذارد و به برادرش خدمت می‌کند و خداوند در عوض خدمتش، به او پاداش می‌دهد. چرا می‌خواهی مانع کار ثوابی بشوی؟»

مهمان نشست، امّا هنوز به خودش اجازه نمی‌داد که دستانش را بگیرد تا حضرت(علیه السلام)، روی آن‌ها آب بریزد تا حضرت(علیه السلام) آن‌ها را بشوید. آخر حضرت(علیه السلام) او را چندبار قسم داد که من می‌خواهم به برادر مؤمن خود خدمت کنم و به ثواب آن برسم. خواهش می‌کنم که دست‌های خود را درست و کامل بشوی همان‌طور که اگر قنبر می‌خواست دستانت را بشوید، می‌شستی. خجالت و تعارف را کنار بگذار. مهمان‌ هم راضی شد و دستانش را شست. بعد از آن حضرت(علیه السلام) پارچ آب را به پسر خود محمّد بن حنیفه داد و گفت: «پسرم! اگر پدر این پسر این‌جا نبود و تنها خود این پسر مهمان ما بود من خود آب روی دستانش می‌ریختم، امّا خداوند دوست دارد اگر پدر و پسری هر دو یکجا حاضر باشند بین آن‌ها فرق گذاشته شود و به هر دو مثل یکدیگر احترام گذاشته نشود. پدر روی دستان پدر و پسر روی دستان پسر آب بریزد، پس تو روی دستان پسر مهمان آب بریز.» محمد نیز روی دستان پسر آب ریخت. بعد از آن‌که امام حسن عسکری(ع) داستان را تعریف کرد، فرمود: «شیعه حقیقی باید این‌طور باشد.»{۱۸۶}

 

آفرین به آن‌هایی که گفتند کلمه مهمان یکبار بیش‌تر در «داستان مهمان علی(علیه السلام)» تکرار نشده است. زیرا در این جمله «داستان مهمان علی(علیه السلام)» یک‌بار کلمه مهمان آمده است و تکرار نشد. امّا آن دانش‌آموزانی هم که گفتند در متن و توضیح داستان یازده بار کلمه مهمان تکرار شده است، درست گفته‌اند. حالا آن‌هایی که تعداد درست را اشاره کرده‌اند برایمان از داستان نتیجه خوبی را هم ذکر کنند.

 

احسنت به همه شما که به موارد زیبا و خوبی درباره احترام گذاشتن به مهمان، پدر و بزرگ‌تر در این داستان اشاره کردید حالا مثل همیشه که نام مبارک پیامبر آورده می‌شود، شما هم به احترام بهترین انسان، یعنی حضرت محمدمصطفی(صلی الله علیه و آله) صلوات بفرستید. تا من هم به احترام ایشان و برای یاد گرفتن از رفتار محترمانه ایشان با دیگران، شعری در این‌باره برایتان بخوانم.

 

هر کجا که نشسته بود 

پیامبر عزیز ما

 

هر کسی پیشش می‌آمد 

فوری می‌ایستاد سرپا

 

با صورت خندان و شاد 

به دوست خود سلام می‌کرد

 

با مهربانی دست می‌داد

به خوبی احترام می‌کرد

 

بعد می‌نشستند دوتایی 

کنار هم روی زمین

 

پیامبر خدا می‌گفت

حرف‌های خوب و دلنشین

 

ماه قشنگ صورتش 

شبیه ماه آسمان

 

گرمی و روشنی می‌داد 

به دوستان مهربان{۱۸۷}

 

بچه‌ها! من از شما می‌خواهم از همین الان تا جلسه بعد هرکدام از شما با خداوند عهد ببندد که به یکی از مواردی که امروز یاد گرفتید، عمل کند. جلسه بعد من از شما می‌پرسم شما کدام مورد را انتخاب کرده بودید و آیا موفق به انجام آن و احترام گذاشتن به آن شدید یا نه. حالا همگی دست‌های خودمان را بالا می‌آوریم. من دعا می‌کنم و شما هم آمین بگویید.

 

خدایا، به احترام پیامبر عزیز و مهربانمان، ما را هم مانند او عزیز و مهربان قرار بده!

 

خدایا، به احترام بهترین پدر و مادر، ما را جزو بهترین فرزندان برای پدر و مادر خود قرار بده!

 

خدایا، به احترام خوبانت، فرج بهترین انسان روی کره زمین را برسان!

«آمین یا ربّ العالمین»

 

۱۶۵٫ مربی فقط به شش نفر اجازه دعاکردن بدهد. اگر کسی داوطلب برای دعا کردن نبود، خود مربی از شش نفر بخواهد تا دعا کنند. پس در هر دو صورت (داوطلبانه یا انتخابی) تعداد دعاکنندگان فقط شش نفر باشد.

 

۱۶۶٫ مربی می‌تواند از هر گروه بخواهد برای گروه خود نامی انتخاب کنند، یا خود مربی برایشان نامی انتخاب کند. ما در این‌جا آن‌ها را به گروه اول، دوم و سوم معرفی کرده‌ایم.

 

۱۶۷٫ مربی سؤال‌ها را قبل از کلاس روی سه برگه کاغذ یادداشت می‌کند. سؤال‌ها به همان ترتیبی که در بالا آمده است از یک تا شش شماره‌گذاری شود، یعنی سوال ۱ و ۲ مخصوص گروه اول، سوال ۳ و ۴ مخصوص گروه دوم و سوال ۵ و ۶ مخصوص گروه سوم است.

 

۱۶۸٫ ابراهیم احمدیان، رهگشای انسانیت (نهج‌الفصاحه)، گلستان ادب، قم، ۱۳۸۴، چ۳، ص۵۱٫ قال رسول الله(ص): ما نَحَلَ والِدُ وَلَداً نُحلاً اَفضَلَ مِنَ اَدَبٍ حَسَنٍ

 

۱۶۹٫ محمد محمدی ری‌شهری، منتخب میزان الحکمه، سازمان چاپ و نشر دارالحدیث، قم، ۱۳۸۶، ج۲، ص۸۷۵٫

 

۱۷۰٫ قال رسول الله(ص): بداخل دهشه فتلقوه بمرحباً، محمّد محمّدی ری شهری، منتخب المیزان الحکمه، دارالحدیث، قمریال ۱۳۸۶،چ۶، ج۲، ص۸۷۷، ح ۵۵۱۴٫

 

۱۷۱٫ همان ص ۸۷۷، قال رسول الله(ص): اقبلوا الکرامه و افضل الکرامه الطیب، اخفه محملا و اطیبه ریحاً.

 

۱۷۲٫ مربی، در مدتی که گروه‌ها به سؤال‌ها جواب می‌دهند، روی تابلو به این صورت (ـ ـ ـ ـ ـ ـ) شش خط کوتاه کنار هم می‌کشد و زیر آن‌ها را از راست به چپ شماره‌گذاری می‌کند تا بعد از پاسخ‌ گروه‌ها به سوال‌ها، یک حرف از جواب صحیح پرسش‌ها را روی خط‌ها بنویسد و کلمه شش حرفی «احترام» به دست آید.

 

۱۷۳٫ مربی کارت علم ورزش و بعد سنّ و سال به گروه‌هایی که امتیازشان کم‌تر و ضعیف‌ترند، بدهد و به گروهی که به نظر زرنگ‌تر و دارای امتیاز بیش‌تری هستند، کارت مقام و رتبه را بدهد.

 

۱۷۴٫ از ابتدای مسابقه، مربی می‌تواند در گوشه‌ای از تابلو، شماره هریک از گروه‌ها را بنویسد و امتیاز آن‌ها را زیر آن یادداشت نماید. اگر گروهی در جواب خود به موردی اشاره کرد، گروه دیگر نمی‌تواند آن مورد ذکر شده را در جواب خود بیاورد، مثل پدر و مادر.

 

۱۷۵٫ شیخ حرّ عاملی، وسائل الشیعه، مؤسسه آل‌البیت، قم، ۱۴۰۹هـ .ق، چ اوّل، ج۱۲، ص۹۹٫(من عرّف فضل شیخ کبیر فوقرّه لسنّه، آمنه الله من فزع یوم القیامه).

 

۱۷۶٫ عبدالواحد تمیمی آمدی، غررالحکم و دررالکلم، محمدعلی انصاری قمی، چ۸، ج۲، ص۱۹(قم من مجلسک لابیک و معلّمک و ان کنت امیرا).

 

۱۷۷٫ همان، ص۶۷۵٫ قال علی(ع): من وقّر عالماً فقد وقّر ربّه.

 

۱۷۸٫ منتخب میزان الحکمه، ص۸۷۷٫ قال رسول الله(ص): انّ من اعظم جلال الله اکرام ثلاثه: ذیالشّیبه فیالاسلام و امام الحارل و ما من القرآن غیر الغالی و لاالجانه عنه.

 

۱۷۹٫ همان، ص۸۷۷٫ عنه: اکرم الیتیم و احسن الی جارک.

 

۱۸۰٫ عبدالواحد تمیمی آمدی، غررالحکم و دررالکلم، سیدهاشم رسولی محلاتی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۸، چ۲، ج۲، ص۱۹٫ قال علی(ع): اکرم ضیفک و ان کان حقیراً.

 

۱۸۱٫ همان، ص۵۰۱٫ قال علی (ع): من هانت علیه نفسه فلا ترج خیره.

 

۱۸۲٫ شیخ ابومحمد حرانی، تحف العقول، صادق حسن‌زاده، آل‌علی، قم، ۱۳۸۵، چ۶، ص۸۸۰٫ قال ابوالحسن الثانی: من هانت علیه نفسه فلا تأمن شرّه.

 

۱۸۳٫ منتخب میزان الحکمه، ص۸۷۷٫

 

۱۸۴٫ در صورتی که هر گروهی نتوانست به موردی اشاره کند، مربی جهت راهنمایی آن‌ها می‌تواند به مواردی به صورت سؤال اشاره کند مانند: آن چیست که سخن خداوند است؟ «قرآن کریم» ما روبه‌روی چه چیزی به نماز می‌ایستیم؟ «خانه خدا» و به این صورت در مورد آن‌ها توضیح دهد. علّت احترام به این‌ها، منسوب و مربوط بودن به خداوند کریم است و احترام به آن‌ها احترام به خدا است. می‌توان به همین صورت و با چنین توضیحاتی به موارد دیگر، مثل مهر نماز، قبر مطهر شهدا، علما، پدر و مادر، نان، قانون، حیوانات و… اشاره کرد.

 

۱۸۵٫ در صورت امکان مربی می‌تواند به گروه برتر جایزه بدهد. برای تشویق دانش‌آموزان در طول تابستان بهتر است به جای هربار جایزه دادن به آن‌ها، کارت امتیاز بدهیم و به آن‌ها بگوییم در اختتامیه کلاس‌ها براساس امتیازشان به آن‌ها جایزه می‌دهیم و آن را عملی کنیم. در هرحال در بعضی موارد به صورت نامنظم به جای امتیاز، جایزه دادن هم مناسب است.

 

۱۸۶٫ علامه مجلسی، بحارالانوار، مؤسسه الوفاء، بیروت، ج۴۱، ص۵۶٫

 

۱۸۷٫ سیدمحمد مهاجرانی، میهمان دخترک، انتشارات مدرسه، تهران، ۱۳۸۴، چ۱، ص۳٫

 

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*